Αποποίηση: Ανεξάρτητο εκλογικό blog — Δεν αποτελεί επίσημο ιστότοπο ΙΣΑ. isathens.gr
Άρθρα και μηνύματα από συναδέλφους υποψήφιους και υποστηρικτές της παράταξης ΔΗΚΙ-ΙΣΑ.
Μήνυμα Συναδέλφου · Υποψήφιος Εκλέκτορας ΠΙΣ · ΔΗΚΙ-ΙΣΑ
Του Χρήστου Γώγου, Νευροχειρουργού, Διευθυντή Νευροχειρουργικής Κλινικής Ασκληπιείου Βούλας, υποψήφιου εκλέκτορα για τον Πανελλήνιο Ιατρικό Σύλλογο με το ΔΗΚΙ-ΙΣΑ.
9 αιτήματα για τον ΠΙΣ και τον ιατρικό κόσμο
Χρήστος Γώγος
Νευροχειρουργός · Διευθυντής Νευροχειρουργικής Κλινικής, Ασκληπιείο Βούλας
Υποψήφιος Εκλέκτορας ΠΙΣ · ΔΗΚΙ-ΙΣΑ · 14 Ιουνίου 2026
Ο ΠΙΣ (Πανελλήνιος Ιατρικός Σύλλογος) έχασε την αίγλη του με την προηγούμενη παράνομη διοίκηση. Ενδιαφέρθηκε μόνο για την προβολή του κάθε μέλους και για τα ταξίδια με χρήματα των γιατρών. Τώρα μάλιστα κάνει πώς ενδιαφέρεται για τους νέους γιατρούς.
Δυσεπίλυτα παρέμειναν βασικά προβλήματα των γιατρών.
Φτάνει πια. Βγάλτε αξίους ιατρούς που είναι δίπλα στον γιατρό.
Μονιμοποίηση των επικουρικών γιατρών.
Βαρέα και ανθυγιεινά και για τους γιατρούς.
Μισθός ίσος με τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η χαριτολογώντας — έστω της ανερχόμενης Αλβανίας — η οποία κάνει τεράστια βήματα.
Οι εφημερίες ζωής να μετρούν ως διπλάσιος χρόνος προϋπηρεσίας.
Ο νόμος Γκάγκα ή θα εφαρμοστεί για όλους ή να φύγουν όσοι από πρόπερσι τον χρησιμοποιούν προς ίδιον όφελος.
Φτάνουν πια οι φυτεμένοι διοικητές νοσοκομείων που κάνουν αβίωτη τη ζωή των γιατρών.
Τέρμα η εκμετάλλευση των ιδιωτικών κλινικών με τη μη καταβολή των ιατρικών υπηρεσιών στους γιατρούς άμεσα.
ΤΕΡΜΑ ΣΤΟΥΣ ΕΡΓΑΤΟΠΑΤΕΡΕΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ. Μετά από δύο θητείες, σπίτια τους.
Δέσμευση για τη δημιουργία Υποειδικοτήτων — Αθλητιατρικής, Σπονδυλικής Στήλης, Παιδοκαρδιολογίας κ.α.
ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ
ΒΓΑΛΤΕ ΑΞΙΟΥΣ ΙΑΤΡΟΥΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΔΙΠΛΑ ΣΤΟΝ ΓΙΑΤΡΟ.
Χρήστος Γώγος
Νευροχειρουργός
Διευθυντής Νευροχειρουργικής Κλινικής, Γ.Ν. «Ασκληπιείο Βούλας»
Υποψήφιος Εκλέκτορας για τον Πανελλήνιο Ιατρικό Σύλλογο
με το ΔΗΚΙ-ΙΣΑ · Εκλογές 14 Ιουνίου 2026
Ανοιχτή Επιστολή Συναδέλφου Υποψήφιου ΔΗΚΙ-ΙΣΑ
Του Νικολάου Τζόγκα, Πνευμονολόγου, Διευθυντή Πνευμονολογικής Κλινικής Ερρίκος Ντυνάν Hospital Center, υποψήφιου εκλέκτορα για τον Πανελλήνιο Ιατρικό Σύλλογο με το Αδέσμευτο Ιατρικό Μέτωπο – ΔΗ.Κ.Ι.-Ι.Σ.Α.
Ενόψει των εκλογών στον Ιατρικό Σύλλογο Αθηνών και για τον Πανελλήνιο Ιατρικό Σύλλογο — για τη θέση της Πνευμονολογίας και του Πνευμονολόγου σήμερα
Αγαπητοί συνάδελφοι,
εν όψει των εκλογών στον Ιατρικό Σύλλογο Αθηνών και της διαδικασίας για τον Πανελλήνιο Ιατρικό Σύλλογο, θεωρώ ότι είναι μια καλή στιγμή να μιλήσουμε όχι γενικά και αόριστα, αλλά συγκεκριμένα για τη θέση της Πνευμονολογίας και του Πνευμονολόγου σήμερα.
Τα τελευταία χρόνια η ειδικότητά μας βρέθηκε πολλές φορές στην πρώτη γραμμή. Στην πανδημία, στη μετα-COVID εποχή, στη ΧΑΠ, στο άσθμα, στις λοιμώξεις του αναπνευστικού, στην αναπνευστική ανεπάρκεια, στην υπνική άπνοια, στην πνευμονική ίνωση, στον καρκίνο του πνεύμονα, στην προεγχειρητική εκτίμηση, ο Πνευμονολόγος ήταν και παραμένει παρών.
Και όμως, πολλές φορές η φωνή της ειδικότητάς μας δεν ακούγεται όσο θα έπρεπε.
Ο Πνευμονολόγος δεν είναι γιατρός μιας απλής εξέτασης ή μιας εποχικής λοίμωξης. Είναι ο γιατρός που βλέπει τον καπνιστή πριν εξελιχθεί σε βαριά ΧΑΠ. Τον ασθενή με δύσπνοια που δεν έχει ακόμη διάγνωση. Τον άνθρωπο με χρόνιο βήχα που ταλαιπωρείται για μήνες.
Ο Πνευμονολόγος είναι επίσης ο γιατρός που βλέπει τον ασθενή με ύποπτο πνευμονικό οζίδιο. Τον ογκολογικό ασθενή με πνευμονικές επιπλοκές. Τον ηλικιωμένο με αναπνευστική ανεπάρκεια. Τον παχύσαρκο με πιθανή υπνική άπνοια. Τον ασθενή που χρειάζεται ουσιαστική διερεύνηση, λειτουργικό έλεγχο αναπνοής και σοβαρή παρακολούθηση.
Η Πνευμονολογία είναι ειδικότητα πρώτης γραμμής. Είναι ειδικότητα πρόληψης, διάγνωσης, χρόνιας φροντίδας και δημόσιας υγείας.
Γι' αυτό και οι εκλογές στον ΙΣΑ και στον ΠΙΣ δεν είναι μια τυπική διαδικασία. Είναι ευκαιρία να συζητήσουμε ποια φωνή θέλουμε να έχει ο γιατρός. Πώς θα στηριχθεί ο ελευθεροεπαγγελματίας. Πώς θα ενισχυθεί ο νοσοκομειακός γιατρός. Πώς θα προστατευθεί ο νέος συνάδελφος. Πώς θα οργανωθεί καλύτερα η Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας. Πώς θα αναγνωριστεί στην πράξη η αξία της ιατρικής πράξης και της επιστημονικής ευθύνης.
Σήμερα τα προβλήματα είναι συγκεκριμένα:
Για εμάς τους Πνευμονολόγους, όλα αυτά έχουν άμεση πρακτική σημασία.
Σημαίνουν αναγνώριση του λειτουργικού ελέγχου της αναπνοής. Σημαίνουν σωστή αποτίμηση της σπιρομέτρησης, της διάχυσης, της οξυμετρίας, της διερεύνησης δύσπνοιας, της υπνικής άπνοιας, της πρόληψης και της παρακολούθησης των χρόνιων αναπνευστικών νοσημάτων. Σημαίνουν ότι ο ασθενής πρέπει να έχει πρόσβαση σε σύγχρονη πνευμονολογική φροντίδα και ο γιατρός να μπορεί να την παρέχει με αξιοπρέπεια.
Δεν χρειάζονται μεγάλα λόγια. Χρειάζεται συνέπεια, σοβαρότητα, διεκδίκηση και παρουσία.
Με αυτή τη λογική συμμετέχω κι εγώ στις επερχόμενες εκλογές ως υποψήφιος εκλέκτορας για τον Πανελλήνιο Ιατρικό Σύλλογο με το Αδέσμευτο Ιατρικό Μέτωπο – ΔΗ.Κ.Ι.-Ι.Σ.Α.
Όχι γιατί πιστεύω ότι οι παρατάξεις είναι αυτοσκοπός. Αλλά γιατί πιστεύω ότι ο γιατρός πρέπει να έχει θεσμική φωνή. Πρέπει να έχει παρουσία. Πρέπει να έχει δυνατότητα διεκδίκησης.
Η Πνευμονολογία έχει πολλά να πει. Και πρέπει να ακουστεί.
Στις εκλογές αυτές ας μη μείνουμε θεατές. Ας συμμετέχουμε. Ας στηρίξουμε την αξιοπρέπεια του γιατρού, την ουσιαστική εκπροσώπηση των ειδικοτήτων και μια πιο δυνατή φωνή για την Πνευμονολογία.
Με συναδελφικούς χαιρετισμούς,
Νικόλαος Τζόγκας
Πνευμονολόγος
Διευθυντής Πνευμονολογικής Κλινικής
Ερρίκος Ντυνάν Hospital Center
Υποψήφιος εκλέκτορας για τον Πανελλήνιο Ιατρικό Σύλλογο
με το Αδέσμευτο Ιατρικό Μέτωπο – ΔΗ.Κ.Ι.-Ι.Σ.Α.
Άρθρο Συναδέλφου · Μέλος ΔΣ ΙΣΑ · ΔΗΚΙ-ΙΣΑ
Της Λίλιαν Μαρκάκη, Ψυχιάτρου, Ψυχοθεραπεύτριας, Μέλους ΔΣ ΙΣΑ.
Λίλιαν Μαρκάκη
Ψυχίατρος, Ψυχοθεραπεύτρια · Μέλος ΔΣ ΙΣΑ
Υποψήφια ΔΗΚΙ-ΙΣΑ · Εκλογές 14 Ιουνίου 2026
Η υγεία αποτελεί σήμερα ένα από τα πιο ισχυρά πεδία δημόσιου ενδιαφέροντος και κοινωνικής συζήτησης. Ο δημόσιος λόγος γύρω από ζητήματα σωματικής και ψυχικής υγείας διευρύνεται συνεχώς, ξεπερνώντας πλέον τα όρια του παραδοσιακού κλινικού πλαισίου και μεταφερόμενος όλο και περισσότερο στη δημόσια και ψηφιακή σφαίρα.
Μέσα από τα μέσα ενημέρωσης, τα social media, τις διαδικτυακές πλατφόρμες και τη διαρκή ψηφιακή διαμεσολάβηση, παρατηρείται ένας πολλαπλασιασμός φωνών, θέσεων λόγου και δημόσιων παρεμβάσεων γύρω από την υγεία. Η εξέλιξη αυτή έχει αναμφίβολα θετικά στοιχεία, καθώς συμβάλλει στην ευαισθητοποίηση, στη μείωση του στίγματος και στη μεγαλύτερη κοινωνική εξοικείωση με κρίσιμα ζητήματα υγείας. Παράλληλα όμως, δημιουργεί νέες προκλήσεις σχετικά με την αξιοπιστία, την αυθεντία και τη θεσμική ευθύνη του δημόσιου λόγου.
Η κλινική πράξη παραδοσιακά οργανώνεται γύρω από σαφή όρια, ευθύνη, εμπιστευτικότητα και θεραπευτική σχέση. Προϋποθέτει συγκεκριμένο πλαίσιο και συγκεκριμένο αποδέκτη. Αντίθετα, η δημόσια παρουσία ενός επαγγελματία υγείας συνδέεται με την ορατότητα, την έκθεση και την αναγνωρισιμότητα, ενώ απευθύνεται σε ένα απροσδιόριστο κοινό, χωρίς θεραπευτική σχέση.
Στη νέα αυτή πραγματικότητα, το πρόσωπο του θεραπευτή και γενικότερα του επαγγελματία υγείας μετακινείται από τη σχέση προς την έκθεση. Η δημόσια παρουσία γίνεται πλέον όρος αναγνώρισης, ενώ τα social media λειτουργούν ως βασικό πεδίο εκφοράς λόγου για θέματα υγείας.
Ταυτόχρονα, μεταβάλλονται και τα κριτήρια συγκρότησης της αυθεντίας. Μέχρι πρόσφατα, η αξιοπιστία βασιζόταν κυρίως στη θεσμική ιδιότητα, στην επιστημονική κατάρτιση και στην επαγγελματική εμπειρία. Σήμερα, όμως, η δημόσια επιρροή, η ψηφιακή ορατότητα και η αναγνωρισιμότητα επηρεάζουν καθοριστικά το ποιος τελικά ακούγεται περισσότερο. Η αναγνωρισιμότητα δεν ταυτίζεται πάντα με την κλινική γνώση, ενώ η πρόσβαση στον δημόσιο λόγο δεν είναι ισότιμη ούτε ουδέτερη.
Η αυθεντία δεν εδράζεται πλέον αποκλειστικά στην επιστημονική ιδιότητα. Συγκροτείται μέσα από πολλαπλά και συχνά αδιαφανή κριτήρια: τη δημόσια παρουσία, την επικοινωνιακή επιρροή, τη συναισθηματική απήχηση, αλλά και την ικανότητα διαμόρφωσης δημόσιου αφηγήματος.
Παρατηρείται μια σταδιακή μετατόπιση από τη θεσμική αυθεντία προς τη δημόσια επιρροή και από τη γνώση προς την αναγνωρισιμότητα.
Παράλληλα, η δημόσια συζήτηση για την υγεία δεν διαμορφώνεται μόνο από επαγγελματίες υγείας. Συμμετέχουν δημόσια πρόσωπα, «ειδικοί» χωρίς θεσμική κατοχύρωση, αλλά και άνθρωποι που μεταφέρουν τη δική τους βιωματική εμπειρία.
Μέσα σε αυτή τη συνθήκη, η θεσμική ευθύνη αποκτά ιδιαίτερη σημασία. Ο επαγγελματίας υγείας καλείται να διαχειριστεί την ευθύνη του λόγου του όχι μόνο εντός του θεραπευτικού πλαισίου, αλλά και στον δημόσιο χώρο.
Ανακύπτουν έτσι κρίσιμα ερωτήματα γύρω από τα όρια ανάμεσα στην ενημέρωση και την παρέμβαση, ανάμεσα στη γνώση και στην έκθεση, αλλά και γύρω από την ισορροπία μεταξύ πολυπλοκότητας και απλοποίησης.
Η ψηφιακή εποχή επιταχύνει τη διάδοση πληροφοριών, αλλά ταυτόχρονα ευνοεί τη μονολογική εκφορά λόγου, την υπεραπλούστευση και τη δημόσια έκθεση της επαγγελματικής ταυτότητας.
Ο σύγχρονος θεραπευτής και γενικότερα ο επαγγελματίας υγείας καλείται πλέον να συνδέσει την κλινική πράξη με τη δημόσια ευθύνη λόγου, διατηρώντας ταυτόχρονα τα επαγγελματικά όρια και την επιστημονική εγκυρότητα.
Η παρουσία στον δημόσιο λόγο αποτελεί πλέον αναπόσπαστο μέρος της επαγγελματικής ταυτότητας. Το ζητούμενο, ωστόσο, δεν είναι μόνο το ποιος μιλά για την υγεία, αλλά και ο τρόπος με τον οποίο μιλά: με ποια γνώση, με ποια ευθύνη και με ποια επίγνωση της επιρροής που ασκεί στην κοινωνία.
Ο δημόσιος λόγος για την υγεία δεν διαμορφώνει μόνο αντιλήψεις. Διαμορφώνει σχέσεις εμπιστοσύνης, κοινωνικές στάσεις και τον ίδιο τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι αντιλαμβάνονται τη φροντίδα, την ευαλωτότητα και την ανθρώπινη εμπειρία.
Λίλιαν Μαρκάκη
Ψυχίατρος, Ψυχοθεραπεύτρια
Μέλος ΔΣ Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών
Συνεργάτης ΜΗΤΕΡΑ, ΙΑΣΩ, Ερρίκος Ντυνάν, Ιατρικό
Υποψήφια ΔΗΚΙ-ΙΣΑ · Εκλογές 14 Ιουνίου 2026
Άρθρο Συναδέλφου Υποψήφιου ΔΗΚΙ-ΙΣΑ
Το παρακάτω άρθρο προέρχεται από τον Ιωάννη Κεχρή, Ταμία ΔΣ ΙΣΑ και υποψήφιο του ψηφοδελτίου ΔΗΚΙ-ΙΣΑ. Δημοσιεύτηκε στο ioanniskehris.gr και αναδημοσιεύεται εδώ για ενημέρωση της ιατρικής κοινότητας.
Για τη στελέχωση των ΜΕΘ, τη θεσμική κατοχύρωση του εντατικολόγου και τη διασφάλιση ποιοτικής και ασφαλούς εντατικής φροντίδας
Με αφορμή τις πρόσφατες εκλογές της Ελληνικής Εταιρείας Εντατικής Θεραπείας, καταθέτω δημόσια σκέψεις και προτάσεις για την ενίσχυση της εντατικολογίας στη χώρα μας. Η παρούσα ανοιχτή επιστολή εστιάζει στη στελέχωση των Μονάδων Εντατικής Θεραπείας, στο επαγγελματικό πλαίσιο του εντατικολόγου, στις εφημερίες, στις συνθήκες εργασίας, στην εκπαίδευση και στη χρηματοδότηση των ΜΕΘ.
Με αφορμή τις εκλογές της Ελληνικής Εταιρείας Εντατικής Θεραπείας (ΕΕΕΘ) στις 2 Απριλίου 2026, θα ήθελα να εκφράσω τα θερμά μου συγχαρητήρια προς το απερχόμενο Διοικητικό Συμβούλιο για το σημαντικό επιστημονικό και θεσμικό έργο του.
Ως Γενικός Χειρουργός – Εντατικολόγος και Ταμίας του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών, θεωρώ καθήκον μου να συμβάλω ενεργά στον διάλογο για την ενίσχυση της εντατικολογίας και να καταθέσω τις ακόλουθες σκέψεις προς το νέο Διοικητικό Συμβούλιο.
Τα προβλήματα των Μονάδων Εντατικής Θεραπείας παραμένουν διαχρονικά: υποστελέχωση, υψηλή εργασιακή επιβάρυνση, δυσμενείς συνθήκες εργασίας, ασαφές επαγγελματικό πλαίσιο και ελλιπής στρατηγικός σχεδιασμός. Παράλληλα, η θεσμική κατοχύρωση του ρόλου του εντατικολόγου παραμένει ημιτελής.
Το νέο Δ.Σ., αξιοποιώντας το έργο και την παρακαταθήκη του προηγούμενου και σε συνεργασία με τους Ιατρικούς Συλλόγους, καλείται να συμβάλει στη διαμόρφωση τεκμηριωμένων προτάσεων για την ουσιαστική αναβάθμιση του επαγγέλματος και της λειτουργίας των ΜΕΘ.
Στο ΕΣΥ, η εντατικολογία λειτουργεί επί χρόνια με καθεστώς λειτουργικής αποκλειστικότητας χωρίς πλήρη θεσμική κατοχύρωση. Οι μετακινήσεις εντατικολόγων προς άλλα τμήματα, όταν συμβαίνουν, αποδυναμώνουν τις ΜΕΘ. Ταυτόχρονα, η περιορισμένη δυνατότητα άσκησης της βασικής ειδικότητας μειώνει την ελκυστικότητα της εξειδίκευσης. Στον ιδιωτικό τομέα, η «διπλή δραστηριότητα» παραμένει ανεπαρκώς οριοθετημένη, δημιουργώντας επικάλυψη ρόλων και δυσχέρειες στη στελέχωση.
Απαιτείται ενιαίο και σαφώς οριοθετημένο πλαίσιο άσκησης της εντατικολογίας, που θα διασφαλίζει ως προτεραιότητα την εύρυθμη λειτουργία των ΜΕΘ και θα οριοθετεί τη διπλή δραστηριότητα με σαφείς περιορισμούς και προϋποθέσεις. Στο ΕΣΥ μπορεί να προβλεφθεί επιλογή μεταξύ αποκλειστικής απασχόλησης και διπλής δραστηριότητας υπό αυστηρές προϋποθέσεις, με σαφή προτεραιότητα στη ΜΕΘ και απαγόρευση ταυτόχρονης άσκησης βασικής ειδικότητας και εξειδίκευσης στην ίδια βάρδια. Αντίστοιχες ρυθμίσεις πρέπει να ισχύσουν και στον ιδιωτικό τομέα.
Η υποστελέχωση αποτελεί τον βασικότερο παράγοντα δυσλειτουργίας. Είναι αναγκαία η εφαρμογή ελάχιστων αναλογιών στελέχωσης σύμφωνα με τα διεθνή πρότυπα, καθώς και η ενίσχυση των μονάδων με μόνιμο ιατρικό προσωπικό, εξειδικευμένο στην Εντατικολογία.
Η εύρυθμη και ασφαλής λειτουργία των ΜΕΘ οφείλει να στηρίζεται σε εξειδικευμένους ιατρούς, καθώς η ανάθεση κρίσιμου έργου σε μη ειδικευμένο προσωπικό επηρεάζει αρνητικά την ποιότητα της παρεχόμενης φροντίδας και αποδυναμώνει θεσμικά και επαγγελματικά τον ρόλο του εντατικολόγου.
Παράλληλα, απαιτούνται ουσιαστικά οικονομικά και επιστημονικά κίνητρα ώστε να καταστεί η εντατικολογία πιο ελκυστική για τους νέους γιατρούς.
Οι εφημερίες στις ΜΕΘ απαιτούν κρίσιμες αποφάσεις και υψηλή ευθύνη και, ως εκ τούτου, πρέπει να καλύπτονται από εξειδικευμένους εντατικολόγους. Η ανάθεσή τους σε ειδικευόμενους ή μη εξειδικευμένους ιατρούς στο πλαίσιο περιορισμού κόστους, ιδίως σε μονάδες μικρών ιδιωτικών κλινικών, συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο επιπλοκών και υποβάθμιση των αμοιβών.
Η εντατικολογία ασκείται σε ιδιαίτερα επιβαρυντικό περιβάλλον. Η αντιμετώπιση του burnout προϋποθέτει περιορισμό των συνεχόμενων εφημεριών, επαρκή χρόνο ανάπαυσης, ψυχολογική υποστήριξη και διασφάλιση ασφαλών συνθηκών εργασίας.
Η σύγχρονη εντατικολογία απαιτεί συνεχή αναβάθμιση γνώσεων και δεξιοτήτων. Είναι αναγκαία η θεσμοθέτηση δομημένων προγραμμάτων εκπαίδευσης και πιστοποίησης σε σύγχρονες τεχνολογίες, όπως το υπερηχογράφημα στη ΜΕΘ, καθώς και η ρητή θεσμική κατοχύρωση της χρήσης τους από τον εντατικολόγο.
Παράλληλα, απαιτείται συστηματική ενίσχυση του τεχνολογικού εξοπλισμού με καινοτόμα εργαλεία που βελτιώνουν τη διάγνωση, την παρακολούθηση και την ασφάλεια των ασθενών.
Η τήρηση των προδιαγραφών λειτουργίας είναι αδιαπραγμάτευτη προϋπόθεση για την ασφάλεια των ασθενών. Την ίδια στιγμή, όμως, είναι αναγκαίο να αναγνωριστεί ότι τα ισχύοντα ημερήσια νοσήλια για τις ΜΕΘ δεν ανταποκρίνονται στο πραγματικό κόστος νοσηλείας ούτε καλύπτουν επαρκώς το συνολικό κόστος λειτουργίας μιας μονάδας, ιδίως όταν αυτή νοσηλεύει αποκλειστικά ασθενείς χωρίς άμεση οικονομική επιβάρυνση.
Σε αυτές τις συνθήκες δημιουργούνται πιέσεις στη στελέχωση, στον εξοπλισμό και στη συνολική οργάνωση της φροντίδας. Για τον λόγο αυτό, απαιτούνται ταυτόχρονα αυστηρός έλεγχος της τήρησης των προδιαγραφών και ρεαλιστική αναπροσαρμογή των αποζημιώσεων, ώστε να διασφαλίζονται η ποιότητα και η ασφάλεια των υπηρεσιών εντατικής θεραπείας.
Η λειτουργία των ΜΕΘ πρέπει να βασίζεται σε σαφή και ομοιόμορφα κριτήρια εισαγωγής και εξόδου, καθώς και σε εθνικές κατευθυντήριες οδηγίες για τον περιορισμό ή την απόσυρση θεραπείας και την εφαρμογή πολιτικών DNR, με σεβασμό στην αξιοπρέπεια των ασθενών και ορθολογική χρήση των πόρων.
Η ΕΕΕΘ, σε συνεργασία με τον ΙΣΑ, μπορεί και πρέπει να λειτουργήσει ως ουσιαστικός θεσμικός μοχλός παρέμβασης και στρατηγικός διαμορφωτής πολιτικής. Με τεκμηριωμένες προτάσεις, ενημέρωση της κοινωνίας και συνεργασία με τους αρμόδιους φορείς, μπορεί να συμβάλει καθοριστικά στην αναβάθμιση της εντατικολογίας και στην ενίσχυση της δημόσιας υγείας.
Πηγή: ioanniskehris.gr